Gewoon archives.php

Herinneringen uit een ver verleden en Montsegur

Dit is content.php

Na de expositie over Katharen in onze winkel gingen we reizen organiseren. Maar ook veel later -wij waren toen al gestopt met die winkel- heb ik nog geregeld mensen mee gehad naar Occitanië. Ook cliënten die ik als verpleegkundige begeleidde, gingen meer dan eens mee die kant op. 

Wij logeerden dan bij vrienden hoog op een berg en ver van de bewoonde wereld. Maar dit keer gaan Olga (natuurlijk niet haar werkelijke naam) en twee vriendinnen van haar mee. Olga had eerder een cursus numerologie bij mijn man Kees gedaan, in de tijd van de winkel. Dat hoorde ook bij de activiteiten die wij verzorgden. Wij hadden nog geregeld contact met elkaar. Op de dag dat wij met elkaar naar de Montsegur gaan, krijgt zij het al benauwd voor we op weg zijn.

Ze ziet er nu al tegenop om straks naar boven te gaan. Toch gaan we met elkaar naar boven, als we eenmaal aangekomen zijn. Doodsbenauwd loopt ze het smalle pad op. Tussen ons in. Als ze dan een keer naar beneden kijkt durft ze niet meer verder. Ze gaat zitten op de grond en klampt zich vast aan de korte grassprietjes langs het paadje. Ze durft zich niet meer te verroeren. Maar ze kan er ook de rest van haar leven niet blijven zitten. Met veel praten, vasthouden, en stapje-voor-stapje komt ze uren later toch beneden. 
‘Wat is daar boven gebeurt?’ vraagt een van de anderen. Ze weet het nog precies te vertellen. Als jonge man verplicht naar boven gestuurd op een paard. Omdat hij een bekende was van de Katharen die zich daar veilig waanden. Hij moest hen verraden door een leugen te vertellen, zodat zij daarna, zich veilig wanend, naar beneden zouden gaan. Maar daar zouden zij in de val van de Inquisitie lopen. Daar had hij zo’n moeite mee, dat hij halverwege is teruggegaan en gevlucht.
Dit dilemma heeft Olga in alle hevigheid opnieuw ervaren; ze raakte er niet over uitgepraat de rest van de dag. De ervaring op zich was niet nieuw voor haar. Het was een gevoelige vrouw die al veel ervaring had op dat gebied en veel herinneringen uit vorige levens voorbij had zien komen.

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

n.a.v. mijn boek: Psychiatrie Paranormaal Bekeken Occitanië bestaat officieel weer sinds 2016

Dit is content.php

Het eerste deel van het boek, ‘TROBAR’, speelt in het Middeleeuwse Occitanië. Dat gedeelte van Frankrijk dat ‘Langue d’Oc heette,’ en dat letterlijk ‘de taal van Oc’ (Occitanië) betekent, is weer in ere hersteld. Het draagt sinds 2016 weer de oude naam: ‘Occitanië.’ Ook leerden de kinderen geen woord Occitaans meer op school. Gelukkig is ook dit achterhaald en wordt de Occitaanse taal op sommige scholen weer onderwezen. Een oude cultuur een klein beetje in ere hersteld!

Occitanië, waar het Katharisme hoogtij viert in de Middeleeuwen. Het Katharisme dat geen vreemd geloof inhield, geen sekte was of anderszins geheimzinnigs. Deze Katharen waren gewoon zuivere Christenen. De Katholieke Kerk dacht er anders over en zou deze afvalligen, zoals zij erover dachten wel leren wat het ware geloof was…

Helaas met harde hand, en eindigden er velen als ‘Ketter’ op de brandstapel. De brandstapel die volgens de kerk de manier was om ongelovigen te louteren. Katharen niet bang voor de dood en zij verachtten de handelwijze van de Kerk. Met opgeheven hoofd liepen zij zelf, zingend het vuur in!

Het ‘Katharenkruis’ dat eigenlijk het kruis van de heren van Toulouse is.


In WIKIPEDIA staat over Occitanië:

In de 14e eeuw komt de naam Respublica Occitania ook voor het eerst in documenten voor en beschreef de Languedoc.[2] Na acties van Occitanisten werd in juni 2016 de naam Occitanie door de Regionale Raad gekozen als naam voor de nieuw gecreëerde regio.[3] Deze keuze werd op 28 september 2016 bevestigd in een decreet van de Raad van State; het decreet verkreeg rechtskracht op 30 september 2016.[4]

Dit is het nieuwe symbool, dat overal te vinden is in Occitanië.

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

Uit boek ‘Psychiatrie Paranormaal Bekeken.’ Menerba heet tegenwoordig Minerve

Dit is content.php

uit deel 1 van mijn boek

hier staan de twee zusjes vlak voor hun afscheid
en kijken vol herinneringen uit over hun geliefde Menerba…
 de gorge met de bijna drooggevallen rivierbedding…
vlak onder de toegangsbrug van Menerba is de ingang van de grot, die eigenlijk geen grot is maar een doorgang…
zicht op het dal aan de achterzijde van de grot 
waar het gezin lange tijd verscholen woonde voor de Inquisitie;
het dal was bijna ontoegankelijk wanneer het water de doorgang versperde…

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht! Psychiatrie Paranormaal Bekeken

Dit is content.php

Vandaag open ik voorzichtig deze blog om je mee te nemen in de voorbereidingen van mijn boek. Dit boek zal de titel dragen:  

‘DAAR HEB IK MIJN LEVEN LANG OP GEWACHT!’

Psychiatrie Paranormaal Bekeken
Reïncarnatie, Karma, Burnout en Alternatieve Geneeswijzen

Het boek bestaat uit drie delen.

Deel 1. TROBAR

Trobar speelt zich af in het Middeleeuwse Occitanië. Als Kathaars jong meisje komen Beja en haar familie dagelijks problemen tegen die hun leven tekenen, vaak over de schouder doen omkijken en argwanend maken tegenover iedere onbekende. Met haar familie gevlucht voor de Inquisitie gaat ieder zijn eigen weg, maar zeker als jonge vrouw is Beja haar leven niet zeker. Onherkenbaar moet zij   verder op haar pad. Toch komt zij in die periode de juiste mensen tegen die haar op weg helpen. Op weg naar haar bestemming? 

Deel 2. HET TOGAARDERS HUISJE

Eind achttienhonderd in een klein Noord Hollands plaatsje woont een tolgaarder met zijn vrouw en dochter. De ouders begrijpen hun eigenwijze en fantasierijke kind niet. De dokter wordt erbij gehaald en uiteindelijk komt zij na een leven vol valkuilen en onbegrip op een plaats terecht die je niemand gunt.

Deel 3. OPGELEID

Een leven vol herinneringen aan een ver verleden. Die herinneringen kunnen met niemand gedeeld worden en Alida sluit zich -uit zelfbehoud- af voor iedereen. Tot zij op een kwaaie dag zichzelf zolang heeft verloochend, dat ze niet verder meer kan en geestelijk en lichamelijk aan het eind is van haar Latijn. Er moet iets gebeuren, dat is haar wel duidelijk. Maar wat? Het is erop of eronder!

De titel: ‘Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht’ is gebaseerd op een opmerking die iemand maakte aan het eind van de lezing: ‘Psychiatrie Paranormaal Bekeken.’ Hij zei letterlijk:

‘Ik ben zelf opgenomen geweest in de psychiatrie,
maar wat ik hier vanavond van jou gehoord heb,
dáár heb ik mijn leven lang op gewacht…’

Een groter compliment kun je je toch niet wensen!

Deel 1 van dit boek kan ook gelezen worden als een op zichzelf staande Historische Roman, en komt te zijner tijd op dezelfde dag uit onder de titel:

‘TROBAR’
De spirituele weg van een Kathaarse jonge vrouw

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!