Gewoon archives.php

Een voorproefje uit mijn boek: Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht! Psychiatrie Paranormaal Bekeken; Reïncarnatie, Karma, Burnout en Alternatieve Geneeswijzen

Dit is content.php

Dit is een eerste voorproefje vanaf bladzijde 29 uit mijn boek:
‘Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht!’
Psychiatrie Paranormaal Bekeken
Reïncarnatie, Karma, Burnout en Alternatieve Geneeswijzen

Nog voordat iedereen goed en wel door had wat er ging gebeuren zijn wij met zijn tweeën gevlucht door de gangen, die bestaan om buiten het dorp en ver in de gorge te komen. Helaas hebben wij niemand ooit verteld van het bestaan van deze gangen, zodat niemand ons heeft kunnen volgen.
     Wij gingen er gewoon vanuit dat iedereen wist van dit gangenstelsel, dat wij als kind zelf ontdekt hadden. We bleken dus de enigen te zijn. Zelfs onze naaste familie moest achterblijven.’ 

‘Waar was dan de ingang van die vluchtgang?’
‘Weet je nog hoe je vlak naast de burcht kon afdalen naar een paadje dat halverwege de gorge naar de waterput leidde?’ 
‘Ja, daar speelden wij altijd.’
‘Wel, dan weet je ook ‘het monster’ wel te vinden. De nis in de wand, waar een soort van stenen beest de toegang verspert. Wij zijn daar eens langs gegaan en naar binnen gekropen en vonden het gangenstelsel. 
     Wij waren als kind tenger, mager zelfs en klein voor onze leeftijd. Leeftijdgenootjes konden er al niet meer door qua grootte en jongere kinderen, die dat wel zouden kunnen kwamen daar niet alleen. Zodoende. Dat begrepen we later. Volwassenen zouden het beeld van het monster hebben moeten verwijderen om er toegang te verkrijgen. Nu was niet iedereen die dag in het dorp. Je grootvader was met vrouw en kinderen nog in de bergen om de schapen te hoeden.
Die zijn dus door een gelukje aan de dood ontsnapt.’
Ik kijk haar vragend aan. ‘Mijn grootvader?’
‘Ja, jouw grootvader, en onze broer. Ik heb dan wel gezegd dat ik de stoffen bij mijn wever vandaan had, maar mijn wever was onze broer. Vandaar dat ik de stoffen zo gemakkelijk herken. Ik heb ze ook ooit geweven. Net als mijn zuster. Wij kregen dezelfde opleiding van onze ouders en grootouders, als jij nu van je ouders en grootouders hebt gekregen. Wij zijn dus jouw tante. Welkom in de familie, meisje!’

    Beiden vertellen van alles over hun eigen jeugd en hoe zij vroeger leefden in het dorpje, dat ook ik zo goed ken. De een vult de ander aan en hoe langer we zitten, hoe meer zij zich herinneren…
Ik weet niets te zeggen, als mijn tantes een poosje zwijgen. Zij zijn bedroefd dat ik hier alleen ben aangekomen en dat mijn ouderlijk gezin uit elkaar moest gaan. Toch hebben ze nu een stukje familie teruggevonden.
‘Er zijn geen betere genezers in de wijde omgeving dan die uit onze familie.

Wat was ik blij dat je aan mijn huisje voorbijkwam. En wat was ik blij dat ik je herkende. Ik laat heus niet zomaar iedereen binnen hoor. Maak je daar maar niet ongerust over. 
     Maar… kijk eens naar mijn zieke zusje. Zij voelt zich al een stuk beter dan gisteren. Zelfs jouw aanwezigheid doet mensen al goed. Morgen zal ze volledig genezen zijn. En trouwens, mijn voet gaat ook al een stuk beter. Ik blijf vandaag nog lekker in deze stoel zitten om me door jullie, vooral door jou, te laten verwennen. Dan kan ik morgen waarschijnlijk wel weer het hele eind teruglopen. Ga jij straks nog bij de dieren kijken of alles goed is? Wij zorgen dan samen wel weer voor de maaltijd. Ik stel voor dat we vandaag pannenkoeken eten bij de soep die overgebleven is van gisteren.’ ‘Ja lekker,’ antwoord ik, terwijl ik naar de deur loop om de dieren te controleren. 
     Dit is nog maar dag twee sinds ik weg ben uit mijn ouderlijk huis en wat gebeurt er veel. Ik kan het maar amper bevatten. Als we gegeten hebben, ga ik eerst een stukje wandelen, neem ik me voor. Dan kan ik alles nog eens overdenken. Maar daar krijg ik de kans niet eens voor. 

    Na het eten reiken de zussen mij een pakje kaarten aan en vragen of ik de kaarten die erin zitten ken. ‘Nou ja, kennen, ik heb ze wel eens gezien in de herberg. De mannen zaten er mee te gokken. Ik moest me daar maar niet teveel mee bemoeien, zei mijn vader en hij vond het beter dat ik op een andere plaats ging zitten, ver uit zicht van de veel geld verliezende, maar ook geld winnende mannen. 
     Ik heb ze trouwens wel eens vaker gezien, maar dat was heel iets anders. Een groepje reizigers met paard en wagen kwam langs ons dorp. Een van de vrouwen, met veel glinsterende sieraden om haar hals en in haar oren, beweerde dat zij de toekomst kon voorspellen met deze kaarten. Mijn moeder wilde dat niet en zei dat ze dat maar bij een ander moest gaan doen. Die vrouw heb ik daarna niet meer gezien.’
     ‘Ja het is waar, je kunt met deze kaarten in de toekomst kijken.
Je mag echter de mensen nooit precies vertellen wat jij gezien hebt. Dat kunnen de meesten niet aan. Ze zouden er maar de kolder van in de kop krijgen. Je kunt ze wel goede raad geven aan de hand van wat je gezien hebt en waarschuwen voor ziekte en gevaar. Een gewaarschuwd mens is een bevoorrecht mens, zeg ik altijd maar. 
     Het is de bedoeling, dat jij nu van ons leert de kaart te leggen omdat je eigen ouders dat niet meer kunnen doen op dit moment en wellicht ook nooit meer. Het is hard dat te zeggen, maar het is niet anders en wij zijn gewend eerlijk te zijn.’ 
Wordt vervolgd…

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

Vanavond om 24.00 uur geef ik mijn boek: ‘Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht!’ vrij voor publicatie

Dit is content.php

Vanavond gaat het gebeuren! Om precies 24.00 uur geef ik mijn boek vrij voor publicatie:
‘Dáár heb ik mijn leven lang op gewacht’
Psychiatrie Paranormaal Bekeken
Reïncarnatie, Karma, Burnout en Alternatieve Geneeswijzen

Je kunt het boek bestellen via:
boekengestellen.nl of ramira.nl

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

Vanavond om 24.00 uur geef ik mijn boek: ‘TROBAR’ vrij voor publicatie

Dit is content.php

Vanavond gaat het gebeuren! 
Om precies 24.00 uur geef ik mijn boek vrij voor publicatie:

‘TROBAR’
De spirituele weg van een Kathaarse jonge vrouw

Je kunt het boek bestellen via
boekenbestellen.nl of ramira.nl

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

Psychiatrie Paranormaal Bekeken Had ik al verteld dat…

Dit is content.php

Naar aanleiding van mijn binnenkort uit te geven boek: ‘Psychiatrie Paranormaal Bekeken’ Had ik al verteld dat ik dit blog niet in een chronologische volgorde schrijf, maar dat ik schrijf wat me op dat moment te binnen schiet? 
Dat betekent dus dat ik vandaag over mijn boek schrijf, morgen put uit mijn enorme hoeveelheid en door de jaren heen verzamelde zelf geschreven gedichten/spreuken. 
Maar ook kan ik zomaar iets vertellen over een herinnering uit de tijd dat ik als jong zusje in de Psychiatrie werkte. Een jong zusje was een leerling verpleegkundige.
En dan deel ik af en toe een foto. Of dat nou te maken heeft met wat ik geschreven heb of omdat het me gewoon ineens in gedachten schiet, zoals iets uit de tijd van mijn opleiding…

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

n.a.v. mijn boek ‘Psychiatrie Paranormaal Bekeken’ Hoog Sensitief en opgenomen in de Psychiatrie: een regelrechte ramp

Dit is content.php

N a.v. mijn binnenkort uit te geven boek ‘Psychiatrie Paranormaal Bekeken.’  Opgenomen in de psychiatrie, terwijl je Hoog Sensitief bent, is een regelrechte ramp! 
Om leren gaan met Hoog Sensitiviteit, of in gewoon Nederlands: Overgevoeligheid:
Hoog Sensitieve mensen, die met hun grote gevoeligheid nog niet uit de voeten kunnen, nemen allerlei kwalen over van hun omgeving, letterlijk.
Zij kunnen nog niet (h)erkennen dat het van een ander is en er flink last van hebben. Hoog Sensitief, of heel gevoelig betekent dat jouw zintuigen meer signaleren dan bij een ander het geval is; je staat meer ‘open’ dan andere mensen. Om te beginnen is er niets mis met deze gevoeligheid. Integendeel: het is onderdeel van spirituele groei, waarbij je op weg bent naar een Hoger Bewustzijn. 
Maar, jij kunt er nog niet mee omgaan, en gebeurt het geregeld dat je hier en daar emoties en/of lichamelijke klachten van anderen oppikt. En dat is lastig. Want hoe weet je dat het van een ander is? En… volgende vraag: hoe kom je ervan af? Wie wijst je de weg hierin, wie leert je ermee om te gaan en wie vertelt je hoe je dit allemaal kunt voorkomen?
Dat laatste is het lastigst, want waar kun je naartoe met al je vragen? 
Onderhand duurt het maar, en steeds gebeurt het weer. 
Als je al langere tijd van alles hebt opgepikt van anderen, zonder het kwijt te kunnen, is de kans groot dat je jezelf een beetje begint kwijt te raken. 
Je kunt niet schiften welke emoties van jou zijn, en welke van anderen. Je loopt op een dag vast. Je hoofd is één grote chaos en je kunt geen rust meer vinden. 

Toch maar eens naar de huisarts. Die heeft een kort gesprek met je en geeft wellicht een recept mee voor medicijnen om eens goed te kunnen slapen. Het helpt echter niet. 
Na verloop van tijd nog maar eens naar de huisarts; wat pilletjes erbij, misschien ook voor overdag? Nou ja, liever niet, toch proberen maar…
Niet fijn, die pillen. Je hebt er behoorlijk last van, en het helpt niet, je hoofd wordt onderhand een grote bol watten. Emotioneel ben je mat geworden. Dit is toch geen helpen? Je wordt boos als je weer naar de huisarts gaat. Boos dat hij je niet kan helpen. 
Je wordt grof in de mond want je voelt je niet gehoord. Wil niet weg voor er een oplossing wordt aangedragen. Daar is een huisarts toch voor?
Na maandenlang, of langer te hebben gedokterd, en allerlei medicijnen te hebben geslikt die niet echt hielpen, is je gedrag dermate onaangepast dat er door naaste familie op wordt aangedrongen om verdere stappen te ondernemen.
‘Ja hoe dan?’ schreeuw je tegen het familielid. Alsof hij er iets aan kan doen. ‘We maken ons zorgen om je, je was altijd zo positief. Je was zo sociaal, iedereen kon bij jou terecht met vragen of voor hulp. Wat is er toch met je gebeurd?’ En dan breek je. De tranen lopen je over de wangen, want je weet het zelf ook niet meer. 
Je zegt: ‘Ik weet het echt niet. Ik wil dit niet. Ik ben mezelf volkomen kwijt, er is niets meer van me over!’ Waarmee je onbewust de spijker op de kop slaat! Er wordt gepraat over mogelijkheden, en weer komt er een afspraak met de huisarts. Je wordt doorgestuurd naar een psycholoog van de GGZ. Enige maanden later worden de klachten erger en er komt een psychiater aan te pas. Deze biedt aan je op te nemen om tot rust te komen.
En dan, denkend dat dit het begin is om weer jezelf te worden… wordt het nog erger! Je loopt totaal vertwijfeld over de afdeling. Die chaos in je hoofd, je stemmingen wisselen met het uur. Ze noemen je Jantje-Lacht-Jantje-Huilt…
Het is zo lastig. Kom er maar eens achter, dat die hoofdpijn niet van jou is, maar van iemand anders. Of dat verdriet dat je ineens overvalt, terwijl je zo’n leuke dag hebt gehad. Je snapt er niets van, en begint vroeg of laat ontzettend aan jezelf te twijfelen. 
Door die opname zit je dag en nacht tussen mensen die niet in balans zijn. Niet bepaald de allerbeste plek voor overgevoelige mensen, en zo logisch, als je begrijpt dat jouw ‘openheid’  zorgt voor veel van je klachten. Vierentwintig uur tussen mensen die niet in balans zijn… bescherm je daar maar eens tegen!
Zoals de volkswijsheid zegt: ‘Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.’ Dat is zo. Maar… hoe lang moet je nog wachten en wanneer is de nood op zijn hoogst…

Allemaal vragen waar geen mens antwoord op kan geven. Of misschien toch wel: ‘Stel je ervoor open.’ 
En ja, dit is een heel dubbel antwoord!

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!

n.a.v mijn boek Psychiatrie Paranormaal Bekeken: Burnout: hoe kom je eraan en hoe kom je eraf… Magnetiseur kan letterlijk de helpende hand bieden

Dit is content.php

Burnout, de overtreffende trap van overspannen zijn. Met als gevolg dat je ook langer nodig hebt om er weer bovenop te komen. Maar hoe doe je dat? Je huisarts heeft natuurlijk al laten weten dat je het rustig aan moet doen, en je accu weer op moet laden… ja natuurlijk. Dat snapt iedereen!
MAAR HELP… HOE?  GEEF ME EEN OPLOSSING!
Dat vertelt de beste man er niet bij. Niet uit onwil, maar omdat hij je geen pasklaar antwoord kan geven. En goede raad is zoals altijd duur. Als het heel lang duurt en jij steeds verder wegzakt in je niet meer vooruit kunnen en geen energie hebben, raadt hij je na het zoveelste consult misschien aan om eens naar een psycholoog te gaan. Dat zou inderdaad al kunnen helpen. Maar eigenlijk heb je niet eens de kracht meer om de vragen, waarmee hij inzicht in jouw situatie wil krijgen, goed en volledig te beantwoorden. Als hij geen inzicht krijgt in jouw zielenroerselen, kan hij je ook moeilijk helpen! Bij de volgende afspraak blijf je weg, al die vragen aan je hoofd kun je er niet bij hebben. 
Die kop zit toch al zo vol, en alles begint dóór elkaar te lopen! Jammer, maar weer een teleurstelling, en vaak een gedachte als: zie je wel, niemand kan mij helpen. Onzin, er is altijd iemand die je kan helpen. Alleen heb je die persoon -nog- niet gevonden. Eerder schreef ik een blog over wat een magnetiseur doet:

‘Magnetiseren is een oeroude, natuurlijke en universele behandeling van ziekten en aandoeningen. Deze holistische geneeswijze bevordert het zelfgenezend vermogen en herstelt het natuurlijk evenwicht tussen lichaam en geest. 
Werkwijze: 
De magnetiseur stemt zich af op de te behandelen persoon. Op 5-10 cm. van het geklede lichaam tast hij met de handen de energie af, waarbij de helende energie door zijn handen stroomt. De energie-balans wordt, zoveel als mogelijk is op dat moment, hersteld.
Behandeling neemt korte of lange tijd in beslag, al naar gelang de klachten en de tijd dat deze al bestaan. Bewustzijn en/of inzicht kan daarbij een rol spelen, maar is niet noodzakelijk; bij kinderen en dieren werkt deze therapie ook. 

Deze energetische behandeling kan aanvullend en naast andere therapieën worden toegepast. Ook als pijnbestrijding of als ondersteuning tijdens afbouw van medicatie. Het is een veilige en natuurlijke behandeling.’

Heb je vragen? Vraag!
Zonder vragen geen antwoorden en mogelijke oplossingen voor je burnout.

Onderzoek alles, behoud en deel het goede, maar blijf altijd kritisch!